Pravoslavna crkva i vernici danas, 7. januara, proslavljaju Božić po julijanskom kalendaru – najradosniji hrišćanski praznik, posvećen rođenju Isusa Hrista. Na Božić se vekovima prenosi pozdrav „Mir Božiji, Hristos se rodi“, na koji se odgovara „Vaistinu se rodi“.
Božić je praznik rađanja novog života, ali i praznik dece, detinjstva, roditeljstva i porodice. On simbolizuje ljubav, zajedništvo i nadu, podsećajući vernike na značaj mira i međusobnog poštovanja.
Prema običajima, na božićno jutro, pre svitanja, zvone sva zvona na pravoslavnim hramovima, objavljujući početak najveselijeg hrišćanskog praznika. U narodu je ukorenjeno verovanje da na Božić treba započeti ono što je tokom godine teško išlo, jer se smatra da će poslovi započeti na božićno jutro ići od ruke tokom cele godine.
Posebno mesto u božićnim običajima ima položajnik – osoba koja prva ulazi u kuću na Božić. Veruje se da položajnik donosi sreću i napredak domaćinstvu tokom cele godine. On prilazi ognjištu i grančicom badnjaka džara vatru, izgovarajući želje za zdravlje, sreću i blagostanje doma.
Božić je uvek mrsni dan, nakon četrdesetodnevnog božićnog posta. Centralno mesto na svečanoj trpezi zauzima česnica – pogača od pšeničnog brašna, bez kvasca, u koju se stavlja zlatni ili srebrni novčić. Česnica se lomi rukama, a veruje se da će onaj ko pronađe novčić imati sreće u godini pred sobom.
Na trpezi se tradicionalno nalazi i božićna pečenica, najčešće prase, dok je u pojedinim krajevima to jagnje, poznato i kao veselica. Narodno verovanje kaže da će godina biti plodna ukoliko na kosti iz pečenice ostane mesa.
Zadržalo se i staro verovanje da će momci i devojke koji prespavaju na slami posutoj za Badnje veče u snu videti budućeg supružnika.
Srpska pravoslavna crkva Božić slavi tri dana. Drugi dan je Sabor Presvete Bogorodice, posvećen Majci Božijoj, dok se trećeg dana obeležava Sveti arhiđakon Stefan. Tokom božićnih dana, prema običajima, ne sklanja se trpeza niti se čisti kuća, a sva tri dana Božića obeležena su crvenim slovom u crkvenom kalendaru.
